Nasze Rodzime ryby
Moderator: ModTeam
-
- Stały bywalec
- Posty: 244
- Rejestracja: 2007-05-26, 23:35
- Pojemność akwarium: 0
- Imię: Kamil
- Lokalizacja: Pszczyna
- Kontakt:
Nasze Rodzime ryby
Różanka (Rhodeus sericeus)
Wystepuje w niwielkich rzekach i stawach,zawsze tam gdzie znajdują sie skujki lub szczeżuje.Jest barwy srebrzystej, w czasie tarła mieni sie barwami tęczy.Są łagodne,ruchliwe i dorastają od 5-8cm.Akwarium sredniej wielkosci,dobrze obsadzone roslinami,temperatura do 24*C.Pokarm musi byc urozmaicony.Ikra składana jest do małza,po 22 dniach nastepuje wylęg.Przez 4-5 dni młode pozostają w małzu i pozniej wypływaja w pełni samodzielne
Koobitis taenia) wystepuje w miejscach o piaszczystym dnie gdzie sie zakopuje.Przy za(Cotworze gębowym ma 6 wąsów,jest barwy żołto-bialej,dochodzi do 10cm.Wymaga akwarium sredniej wielkosci,gesto obsadzonego o temperaturze 18*C dobrze natlenionej.Unika bezposredniego swiatła słonecznego
Sliż(Nemachilius barbutulus)
Wystepuje w bardzo czystych wodach o piaszczystym lub zwirowym dnie.Wielkosc do 15cm .Wymaga dobrze natlenionego akwarium,temperatura 18*C.Lubi chowac sie miedzy korzeniami.Pokarm pobiera z dna.Bardzo ciezko sie rozmnaza
Piskorz(Misgurnus fossilis)Mozna go trzymac nawet w małym awkarium,nie ma specjalnych wymagań.Zamieszkuje wode o mulistym dnie,pływa nie chetnie,oddycha jelitowo.Płec nie do odróznienia.Pobiera pokarm tylko z dna.
Ciernik(gastoresteus aculeatus) W polsce mozna go spotkac w niemal kazdym zbiorniku.Cecha charakterystyczna to 3 ciernie na grzbiecie.Ubarwienie szarosrebrzyste, w okresie godowym samiec nabiera koloru szmaragdowego i czerwonego.Samiec jest bardzo agresywny.Akwarium sredniej wielkosci,temperatura 18*Cgesto obsadzone delikatnymi roslinami.Buduje gniazda na ikre.
Sandacz - ryba zaliczana do rodziny karpiowatych, zamieszkująca rzeki i jeziora Europy od Francji po Wołgę, występująca również w strefie przybrzeżnej Morza Bałtyckiego.
Opis
Osiąga 10-20 cm długości oraz 10-40 kg wagi. Ciało wydłużone, spłaszczone bocznie. Łuski delikatne, łatwo odpadające, o intensywnym, srebrzystym ubarwieniu. Mała paszcza jest ustawiona skośnie ku górze, oczy są stosunkowo duże. Jest ogólnie jest podobny do słonecznicy, ma jednak pełną linię boczną i drobne łuski. Grzbiet ma barwę stalowozieloną, boki są srebrzystobiałe, połyskujące, płetwy grzbietowa i ogonowa są szare lub bezbarwne.
Występowanie:
Sandacz żyje zazwyczaj gromadnie, żywi się planktonem oraz owadami i ich larwami. Tarło odbywa w strefie przybrzeżnej jezior lub w rzekach, w odcinkach płytkich, o kamienistym dnie, od maja do czerwca. Samica składa od 3000 do 10 000 jaj. W okresie tarła samica zaokrągla się, samiec pokrywa się wysypką godową.
Jest najbardziej atrakcyjnym gatunkiem pod względem wędkarskim, cenowym oraz walorów smakowych mięsa. W okresie młodocianym odżywia się w stawach drobnymi zwierzętami bezkręgowymi. Na drapieżny tryb życia przechodzi w różnym czasie, decyduje o tym ilość i jakość pokarmu, w stawach o gęstej obsadzie chowany w monokulturze już po 2-3 tygodniach. W drugim roku życia odżywia się wyłącznie drobnymi rybami. Dojrzałość płciową osiągają samce w wieku 3 lat, samice 4 lat. Płodność względna ok. 200-250 tys. ziaren ikry, drobnej, kleistej. Sandacz składa ikrę jednorazowo w gniazdach o średnicy 50x60 cm, na różnym substracie: piachu, roślinności wodnej, trawie, korzeniach włośnikowych, jałowcu, świerku, trawie morskiej, korzeniach traw.
Występowanie
Zamieszkuje duże, czyste zbiorniki zlewiska Morza Bałtyckiego, Kaspijskiego i Czarnego. Spotykany na głębokościach od 2 – 30 m. W Polsce występuje na obszarze całego kraju. Także hodowany w stawach rybnych.
Okoń – jeden z najpospolitszych w Polsce gatunków, występujący w większości zbiorników słodkowodnych oraz w przybrzeżnych wodach Bałtyku. Dorasta do 50 cm długości (średnio 25-30 cm), waga do 3 kg (najczęściej nie przekracza 1 kg). Ma duży pysk, który zdolny jest do dużego rozwarcia. Łuski koloru srebrnego, drobne i głęboko umiejscowione. Ich charakterystyczne ząbkowane krawędzie nadają rybie szorstkość w dotyku. Ma dużą, dwudzielną płetwę grzbietową; przednia jej część, większa, rozpięta jest na ostrych, kolczastych promieniach twardych. Płetwy brzuszne, odbytowa i ogonowa są barwy pomarańczowej, na brzegach krwistoczerwone. Część grzbietowa mocno wysklepionego ciała jest ciemnoturkusowa. Rozpoczynają się na niej, schodząc w kierunku jaśniejszych boków, charakterystyczne ciemne, poprzeczne pręgi w liczbie 5-9.
Okonie żyją w stadach, przy dnie, blisko krzaków, kamieni i innych kryjówek. Największe ławice tworzą małe okonie, większe sztuki pływają zwykle w mniej liczebnych grupach. Tarło odbywa się w kwietniu-maju, przy brzegach. Samica składa 15 000 - 20 000 jaj; ikra skupiona jest w długie wstęgi.
Okoń-Występuje w całej Europie z wyjątkiem Półwyspu Iberyjskiego, zlewiska Adriatyku, Grecji oraz północnej Skandynawii, na wschodzie sięga daleko w głąb Azji. Występuje we wszystkich wodach słodkich w Polsce (w rzekach i w jeziorach, z wyjątkiem górskich), także w wodach przybrzeżnych Bałtyku.
Inne dawne nazwy płoci to: wandrówka, srebrzatka, ramiennica.
Tryb życia
Żyją w stadach, żerują gromadnie. Ryby płochliwe i bardzo ostrożne. Osiągają: 30-40 maksymalnie 50 cm długości, 0,5 - 2 kg wagi. Niektóre z płoci żerują w morzu, a trą się w wodach słodkich - jest to anadromiczna forma płoci występująca w Bałtyku. Stanowi pokarm dla szczupaków, sandaczy, sumów oraz boleni.
Opis
Płoć
Ciało krótkie, wysoko wygrzbiecone, bocznie ściśnięte, w wodach ubogich w pokarm bardziej wysmukłe. Głowa krótka, szczęka górna nieco wysunięta przed mały, końcowo położony otwór gębowy. Płetwy piersiowe najdłuższymi promieniami sięgają nasad płetw brzusznych. Grzbiet ciemnobrązowy lub szaroczarny z niebieskawym lub zielonkawym połyskiem, boki jasnosrebrzyste, brzuch biały. Płetwa grzbietowa i ogonowa są szare z czerwonawym odcieniem, inne płetwy czerwonawe. Tęczówka oka czerwona.
Odżywianie
Zjada zarówno pokarm roślinny jak i zwierzęcy. Rodzaje pokarmu i żerowiska zmienia kilkakrotnie. Narybek żywi się planktonem skorupiakowym na płyciznach; roczniaki przechodzą na pokarm denny - skorupiaki, mniejsze larwy owadów oraz glony i inne rośliny. Przy długości około 20 cm płoć zaczyna odżywiać się mięczakami, głównie racicznicami.
Rozród
Samice osiągają dojrzałość płciową w 3-4 roku życia przy długości około 10 cm, samce o rok wcześniej. Tarło odbywa się zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja przy temperaturze 15-16 stopni C. Ikra ginie przy temperaturze poniżej 8 stopni C. Składana jest ona na różnym podłożu, zazwyczaj są to rośliny podwodne, stare liście i łodygi trzcin; z ich braku mogą to być kamienie. Ikra trzyma się podłoża dzięki specjalnym kosmkom. Samica o długości 10 cm składa około 2500 ziaren ikry. Wylęg następuje po upływie około 12 dni. Po około 20 dniach wylęg napełnia pęcherz pławny i rozpoczyna aktywne życie. Ciało pokrywa się łuską przy długości około 5 cm.Płoć rośnie wolno, w wieku 10 lat osiąga długość 22cm. Żyje do 15-18 lat. W warunkach naturalnych często krzyżuje się z leszczem, krąpiem, wzdręgą, kleniem i ukleją.
SUM-Największa ryba słodkowodna Europy. Osiąga długość ponad 2 m i wagę ponad 100 kg (maksymalnie 5 m i wagę 306 kg)[1]. Ciało długie pozbawione łusek, głowa duża, otwór gębowy duży silnie uzębiony. Nad górną szczęką znajdują się dwa długie, a pod dolną cztery krótkie wąsy. Płetwa grzbietowa jest silnie zredukowana, posiada tylko 3-5 promieni, natomiast płetwa odbytowa jest bardzo długa i sięga prawie do zaokrąglonej płetwy ogonowej. Ogon bardzo długi, stanowi 3/5 długości ciała. Oczy małe, nozdrza zakończone krótkimi mięsistymi rurkami. Ubarwienie zależy od środowiska. Grzbiet jest ciemny lub prawie czarny, czasem z zielonkawym, niebieskawym lub brązowawym odcieniem. Boki ciemnożółtawobiałe z wyraźnym szarobrązowym marmurkowym wzorem, brzuch szarobiały z ciemnymi nieregularnymi plamami. Czasami występują czerwonookie osobniki albinotyczne. Dożywa ponad 30 lat.
Tryb życia
Występuje głównie w rzekach i zbiornikach zaporowych, w jeziorach sporadycznie. Aktywny zazwyczaj po zmroku, dzień spędza leżąc nieruchomo na dnie w głębokich miejscach o spokojnym przepływie. Jest samotnikiem, chociaż czasem żeruje w grupach. Jest wybitnie ciepłolubny. Zimą nie żeruje.
Pożywienie by różnych gatunków, jest kanibalem. Wbrew pozorom większość zdobyczy to niewielkie rybki o długości kilkunastu centymetrów.
Rozmnażanie
Dojrzałość płciową osiąga w wieku 3-6 lat. Tarło odbywa się w czerwcu, czasem w lipcu w temperaturze około 20 °C. Ikra składana jest na roślinach, samica buduje gniazdo i składa do niego około 500 tys. ziaren ikry, której pilnuje samiec. Wylęg następuje po 3-4 dniach. Okres larwalny kończy się po około 21 dniach. W siódmym roku życia sum osiąga metr długości, a w wieku 15 lat mierzy około 150 cm. Żyje około 30 lat.
Wegorz-
Występowanie
W rzekach i jeziorach Europy Zachodniej i Środkowej, w południowo-wschodniej i środkowej części Oceanu Atlantyckiego i we wszystkich morzach europejskich. Najchętniej wybiera miejsca ciepłe i obficie porośnięte, o dnie mulistym, aczkolwiek spotyka się go także w wartkich rzekach o dnie kamienistym, zwłaszcza jeśli znajduje tam podmyte brzegi, korzenie drzew i inne kryjówki. Praktycznie nie istnieją jego stanowiska naturalne.
Opis
Ubarwienie najczęściej ciemne, czasem niemal całkowicie czarne, spód srebrzysty lub żółtawobiaławy. Skóra węgorza pokryta jest grubą warstwą śluzu. Łuski są drobne, elipsoidalne, głęboko osadzone. Nie posiada płetw brzusznych.
Rozmiary
Osiąga od 100 do 150 cm długości. Samce są mniejsze od samic i osiągają długość od 50 do 70 cm (tzw. sznurówki). Największy węgorz złowiony dotąd w Polsce ważył 6,8 kg (w Anglii 5,5 kg).
Pokarm
Żywi się głównie fauną denną (bezkręgowce) i drobnymi rybami, potrafi połykać zdobycz stosunkowo dużych rozmiarów. Jest zawziętym prześladowcą raków podczas linienia.
Zachowanie
Węgorz jest aktywny nocą. Przed osiągnięciem dojrzałości płciowej żyją w wodach śródlądowych – samice w głębi lądu, samce w zasięgu wód słonawych. Dorosłe osobniki wędrują z wód słodkich do morza (wędrówka katadromiczna).
Rozmnażanie
Węgorze są cenionymi rybami konsumpcyjnymi
Spływ węgorzy podejmujących wędrówkę rozrodczą zaczyna się wiosną i trwa do jesieni. Dostają się do Morza Sargassowego i tam na głębokości 400-1000 metrów odbywają tarło. Osobniki dorosłe po tarle giną. Larwy węgorza, zwane leptocefalami, unoszone są przez Prąd Zatokowy (Golfstrom) w kierunku wschodnim i po upływie 2-3 lat docierają do przybrzeżnych wód europejskich, skąd następnie wpływają do rzek, głównie na terytoriach Francji i Anglii. W czasie wędrówki leptocefale rosną, aż osiągną ok. 7 cm długości. W wodach słodkich przebywają zazwyczaj od 6 do 10 lat, niektóre osobniki nawet do 20.
Szczupak-
Występowanie
Cała Europa, z wyjątkiem Półwyspu Iberyjskiego, południowych Włoch i południowej części Półwyspu Bałkańskiego a także pólnocna oraz środkowa Azja i Ameryka Północna. Introdukowany w wielu krajach świata min w Hiszpanii i Irlandii. Żyje w wodach słodkich, zarówno płynących jak i stojących, oraz w słonawych wodach Bałtyku.
Osiąga długość do 1,5 m i masę do około 10 kg. Okazy ponad 15-20 kg są rzadkie. Ciało ich jest spłaszczone, opływowe. Głowa wydłużona, ze zwężającymi się szczękami i bardzo szerokim spłaszczonym pyskiem. Zęby szczupaka na dolnej szczęce są skierowane do środka i bardzo ostre, szczęka górna jest ich pozbawiona. Ponadto liczne zęby występują na kości podniebiennej, kościach międzyszczękowych, lemieszu, kości gnykowej oraz łukach skrzelowych. Łuski są dosyć małe, owalne, mocno osadzone w skórze.Linia boczna dobrze rozwinięta, często poprzerywana, posiada ona dwa lub trzy rozgałęzienia wzdłuż boków. Na głowie znajdują się liczne jamki zmysłowe. Płetwy grzbietowa i odbytowa są przesunięte mocno do tyłu i położone blisko siebie. Ubarwienie zmienne w zależności od warunków środowiska. Młode osobniki są zwykle jasnozielone, brązowawe lub srebrzyste. Ciemne plamy na bokach zlewają się czasami w poprzeczne smugi. Starsze osobniki mają ciemnozielony grzbiet, jaśniejsze nakrapiane żółtymi plamami boki i biały brzuch. Płetwy parzyste są czerwonawe i jasne, na nieparzystych występują ciemne poprzeczne paski. W dobrych warunkach rośnie bardzo szybko.
Odżywianie
Jest świetnie przystosowany do życia wodnego drapieżnika, normalnie nie jest aktywnym myśliwym, choć zalicza się do najbardziej drapieżnych ryb. Czyha w ukryciu między roślinami wodnymi i czeka na przepływającą zdobycz. Większe osobniki mogą aktywnie gonić ławice ryb (na przykład śledzi) w strefie pelagicznej dużych jezior albo Bałtyku. Szczupak wybiera ryby często występujące w jego ekosystemie i dostatecznie duże, "żeby były warte wysiłku”. Wśród szczupaków częstym zjawiskiem jest kanibalizm.
Rozród
Tarło odbywa wczesną wiosną w marcu i kwietniu, na zarośniętych płyciznach, starorzeczach i zalanych łąkach. Ikra jest bardzo drobna, jest ona przytwierdzana do roślinności wodnej. Wylęg następuje po 12-15 dniach.
Wystepuje w niwielkich rzekach i stawach,zawsze tam gdzie znajdują sie skujki lub szczeżuje.Jest barwy srebrzystej, w czasie tarła mieni sie barwami tęczy.Są łagodne,ruchliwe i dorastają od 5-8cm.Akwarium sredniej wielkosci,dobrze obsadzone roslinami,temperatura do 24*C.Pokarm musi byc urozmaicony.Ikra składana jest do małza,po 22 dniach nastepuje wylęg.Przez 4-5 dni młode pozostają w małzu i pozniej wypływaja w pełni samodzielne
Koobitis taenia) wystepuje w miejscach o piaszczystym dnie gdzie sie zakopuje.Przy za(Cotworze gębowym ma 6 wąsów,jest barwy żołto-bialej,dochodzi do 10cm.Wymaga akwarium sredniej wielkosci,gesto obsadzonego o temperaturze 18*C dobrze natlenionej.Unika bezposredniego swiatła słonecznego
Sliż(Nemachilius barbutulus)
Wystepuje w bardzo czystych wodach o piaszczystym lub zwirowym dnie.Wielkosc do 15cm .Wymaga dobrze natlenionego akwarium,temperatura 18*C.Lubi chowac sie miedzy korzeniami.Pokarm pobiera z dna.Bardzo ciezko sie rozmnaza
Piskorz(Misgurnus fossilis)Mozna go trzymac nawet w małym awkarium,nie ma specjalnych wymagań.Zamieszkuje wode o mulistym dnie,pływa nie chetnie,oddycha jelitowo.Płec nie do odróznienia.Pobiera pokarm tylko z dna.
Ciernik(gastoresteus aculeatus) W polsce mozna go spotkac w niemal kazdym zbiorniku.Cecha charakterystyczna to 3 ciernie na grzbiecie.Ubarwienie szarosrebrzyste, w okresie godowym samiec nabiera koloru szmaragdowego i czerwonego.Samiec jest bardzo agresywny.Akwarium sredniej wielkosci,temperatura 18*Cgesto obsadzone delikatnymi roslinami.Buduje gniazda na ikre.
Sandacz - ryba zaliczana do rodziny karpiowatych, zamieszkująca rzeki i jeziora Europy od Francji po Wołgę, występująca również w strefie przybrzeżnej Morza Bałtyckiego.
Opis
Osiąga 10-20 cm długości oraz 10-40 kg wagi. Ciało wydłużone, spłaszczone bocznie. Łuski delikatne, łatwo odpadające, o intensywnym, srebrzystym ubarwieniu. Mała paszcza jest ustawiona skośnie ku górze, oczy są stosunkowo duże. Jest ogólnie jest podobny do słonecznicy, ma jednak pełną linię boczną i drobne łuski. Grzbiet ma barwę stalowozieloną, boki są srebrzystobiałe, połyskujące, płetwy grzbietowa i ogonowa są szare lub bezbarwne.
Występowanie:
Sandacz żyje zazwyczaj gromadnie, żywi się planktonem oraz owadami i ich larwami. Tarło odbywa w strefie przybrzeżnej jezior lub w rzekach, w odcinkach płytkich, o kamienistym dnie, od maja do czerwca. Samica składa od 3000 do 10 000 jaj. W okresie tarła samica zaokrągla się, samiec pokrywa się wysypką godową.
Jest najbardziej atrakcyjnym gatunkiem pod względem wędkarskim, cenowym oraz walorów smakowych mięsa. W okresie młodocianym odżywia się w stawach drobnymi zwierzętami bezkręgowymi. Na drapieżny tryb życia przechodzi w różnym czasie, decyduje o tym ilość i jakość pokarmu, w stawach o gęstej obsadzie chowany w monokulturze już po 2-3 tygodniach. W drugim roku życia odżywia się wyłącznie drobnymi rybami. Dojrzałość płciową osiągają samce w wieku 3 lat, samice 4 lat. Płodność względna ok. 200-250 tys. ziaren ikry, drobnej, kleistej. Sandacz składa ikrę jednorazowo w gniazdach o średnicy 50x60 cm, na różnym substracie: piachu, roślinności wodnej, trawie, korzeniach włośnikowych, jałowcu, świerku, trawie morskiej, korzeniach traw.
Występowanie
Zamieszkuje duże, czyste zbiorniki zlewiska Morza Bałtyckiego, Kaspijskiego i Czarnego. Spotykany na głębokościach od 2 – 30 m. W Polsce występuje na obszarze całego kraju. Także hodowany w stawach rybnych.
Okoń – jeden z najpospolitszych w Polsce gatunków, występujący w większości zbiorników słodkowodnych oraz w przybrzeżnych wodach Bałtyku. Dorasta do 50 cm długości (średnio 25-30 cm), waga do 3 kg (najczęściej nie przekracza 1 kg). Ma duży pysk, który zdolny jest do dużego rozwarcia. Łuski koloru srebrnego, drobne i głęboko umiejscowione. Ich charakterystyczne ząbkowane krawędzie nadają rybie szorstkość w dotyku. Ma dużą, dwudzielną płetwę grzbietową; przednia jej część, większa, rozpięta jest na ostrych, kolczastych promieniach twardych. Płetwy brzuszne, odbytowa i ogonowa są barwy pomarańczowej, na brzegach krwistoczerwone. Część grzbietowa mocno wysklepionego ciała jest ciemnoturkusowa. Rozpoczynają się na niej, schodząc w kierunku jaśniejszych boków, charakterystyczne ciemne, poprzeczne pręgi w liczbie 5-9.
Okonie żyją w stadach, przy dnie, blisko krzaków, kamieni i innych kryjówek. Największe ławice tworzą małe okonie, większe sztuki pływają zwykle w mniej liczebnych grupach. Tarło odbywa się w kwietniu-maju, przy brzegach. Samica składa 15 000 - 20 000 jaj; ikra skupiona jest w długie wstęgi.
Okoń-Występuje w całej Europie z wyjątkiem Półwyspu Iberyjskiego, zlewiska Adriatyku, Grecji oraz północnej Skandynawii, na wschodzie sięga daleko w głąb Azji. Występuje we wszystkich wodach słodkich w Polsce (w rzekach i w jeziorach, z wyjątkiem górskich), także w wodach przybrzeżnych Bałtyku.
Inne dawne nazwy płoci to: wandrówka, srebrzatka, ramiennica.
Tryb życia
Żyją w stadach, żerują gromadnie. Ryby płochliwe i bardzo ostrożne. Osiągają: 30-40 maksymalnie 50 cm długości, 0,5 - 2 kg wagi. Niektóre z płoci żerują w morzu, a trą się w wodach słodkich - jest to anadromiczna forma płoci występująca w Bałtyku. Stanowi pokarm dla szczupaków, sandaczy, sumów oraz boleni.
Opis
Płoć
Ciało krótkie, wysoko wygrzbiecone, bocznie ściśnięte, w wodach ubogich w pokarm bardziej wysmukłe. Głowa krótka, szczęka górna nieco wysunięta przed mały, końcowo położony otwór gębowy. Płetwy piersiowe najdłuższymi promieniami sięgają nasad płetw brzusznych. Grzbiet ciemnobrązowy lub szaroczarny z niebieskawym lub zielonkawym połyskiem, boki jasnosrebrzyste, brzuch biały. Płetwa grzbietowa i ogonowa są szare z czerwonawym odcieniem, inne płetwy czerwonawe. Tęczówka oka czerwona.
Odżywianie
Zjada zarówno pokarm roślinny jak i zwierzęcy. Rodzaje pokarmu i żerowiska zmienia kilkakrotnie. Narybek żywi się planktonem skorupiakowym na płyciznach; roczniaki przechodzą na pokarm denny - skorupiaki, mniejsze larwy owadów oraz glony i inne rośliny. Przy długości około 20 cm płoć zaczyna odżywiać się mięczakami, głównie racicznicami.
Rozród
Samice osiągają dojrzałość płciową w 3-4 roku życia przy długości około 10 cm, samce o rok wcześniej. Tarło odbywa się zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja przy temperaturze 15-16 stopni C. Ikra ginie przy temperaturze poniżej 8 stopni C. Składana jest ona na różnym podłożu, zazwyczaj są to rośliny podwodne, stare liście i łodygi trzcin; z ich braku mogą to być kamienie. Ikra trzyma się podłoża dzięki specjalnym kosmkom. Samica o długości 10 cm składa około 2500 ziaren ikry. Wylęg następuje po upływie około 12 dni. Po około 20 dniach wylęg napełnia pęcherz pławny i rozpoczyna aktywne życie. Ciało pokrywa się łuską przy długości około 5 cm.Płoć rośnie wolno, w wieku 10 lat osiąga długość 22cm. Żyje do 15-18 lat. W warunkach naturalnych często krzyżuje się z leszczem, krąpiem, wzdręgą, kleniem i ukleją.
SUM-Największa ryba słodkowodna Europy. Osiąga długość ponad 2 m i wagę ponad 100 kg (maksymalnie 5 m i wagę 306 kg)[1]. Ciało długie pozbawione łusek, głowa duża, otwór gębowy duży silnie uzębiony. Nad górną szczęką znajdują się dwa długie, a pod dolną cztery krótkie wąsy. Płetwa grzbietowa jest silnie zredukowana, posiada tylko 3-5 promieni, natomiast płetwa odbytowa jest bardzo długa i sięga prawie do zaokrąglonej płetwy ogonowej. Ogon bardzo długi, stanowi 3/5 długości ciała. Oczy małe, nozdrza zakończone krótkimi mięsistymi rurkami. Ubarwienie zależy od środowiska. Grzbiet jest ciemny lub prawie czarny, czasem z zielonkawym, niebieskawym lub brązowawym odcieniem. Boki ciemnożółtawobiałe z wyraźnym szarobrązowym marmurkowym wzorem, brzuch szarobiały z ciemnymi nieregularnymi plamami. Czasami występują czerwonookie osobniki albinotyczne. Dożywa ponad 30 lat.
Tryb życia
Występuje głównie w rzekach i zbiornikach zaporowych, w jeziorach sporadycznie. Aktywny zazwyczaj po zmroku, dzień spędza leżąc nieruchomo na dnie w głębokich miejscach o spokojnym przepływie. Jest samotnikiem, chociaż czasem żeruje w grupach. Jest wybitnie ciepłolubny. Zimą nie żeruje.
Pożywienie by różnych gatunków, jest kanibalem. Wbrew pozorom większość zdobyczy to niewielkie rybki o długości kilkunastu centymetrów.
Rozmnażanie
Dojrzałość płciową osiąga w wieku 3-6 lat. Tarło odbywa się w czerwcu, czasem w lipcu w temperaturze około 20 °C. Ikra składana jest na roślinach, samica buduje gniazdo i składa do niego około 500 tys. ziaren ikry, której pilnuje samiec. Wylęg następuje po 3-4 dniach. Okres larwalny kończy się po około 21 dniach. W siódmym roku życia sum osiąga metr długości, a w wieku 15 lat mierzy około 150 cm. Żyje około 30 lat.
Wegorz-
Występowanie
W rzekach i jeziorach Europy Zachodniej i Środkowej, w południowo-wschodniej i środkowej części Oceanu Atlantyckiego i we wszystkich morzach europejskich. Najchętniej wybiera miejsca ciepłe i obficie porośnięte, o dnie mulistym, aczkolwiek spotyka się go także w wartkich rzekach o dnie kamienistym, zwłaszcza jeśli znajduje tam podmyte brzegi, korzenie drzew i inne kryjówki. Praktycznie nie istnieją jego stanowiska naturalne.
Opis
Ubarwienie najczęściej ciemne, czasem niemal całkowicie czarne, spód srebrzysty lub żółtawobiaławy. Skóra węgorza pokryta jest grubą warstwą śluzu. Łuski są drobne, elipsoidalne, głęboko osadzone. Nie posiada płetw brzusznych.
Rozmiary
Osiąga od 100 do 150 cm długości. Samce są mniejsze od samic i osiągają długość od 50 do 70 cm (tzw. sznurówki). Największy węgorz złowiony dotąd w Polsce ważył 6,8 kg (w Anglii 5,5 kg).
Pokarm
Żywi się głównie fauną denną (bezkręgowce) i drobnymi rybami, potrafi połykać zdobycz stosunkowo dużych rozmiarów. Jest zawziętym prześladowcą raków podczas linienia.
Zachowanie
Węgorz jest aktywny nocą. Przed osiągnięciem dojrzałości płciowej żyją w wodach śródlądowych – samice w głębi lądu, samce w zasięgu wód słonawych. Dorosłe osobniki wędrują z wód słodkich do morza (wędrówka katadromiczna).
Rozmnażanie
Węgorze są cenionymi rybami konsumpcyjnymi
Spływ węgorzy podejmujących wędrówkę rozrodczą zaczyna się wiosną i trwa do jesieni. Dostają się do Morza Sargassowego i tam na głębokości 400-1000 metrów odbywają tarło. Osobniki dorosłe po tarle giną. Larwy węgorza, zwane leptocefalami, unoszone są przez Prąd Zatokowy (Golfstrom) w kierunku wschodnim i po upływie 2-3 lat docierają do przybrzeżnych wód europejskich, skąd następnie wpływają do rzek, głównie na terytoriach Francji i Anglii. W czasie wędrówki leptocefale rosną, aż osiągną ok. 7 cm długości. W wodach słodkich przebywają zazwyczaj od 6 do 10 lat, niektóre osobniki nawet do 20.
Szczupak-
Występowanie
Cała Europa, z wyjątkiem Półwyspu Iberyjskiego, południowych Włoch i południowej części Półwyspu Bałkańskiego a także pólnocna oraz środkowa Azja i Ameryka Północna. Introdukowany w wielu krajach świata min w Hiszpanii i Irlandii. Żyje w wodach słodkich, zarówno płynących jak i stojących, oraz w słonawych wodach Bałtyku.
Osiąga długość do 1,5 m i masę do około 10 kg. Okazy ponad 15-20 kg są rzadkie. Ciało ich jest spłaszczone, opływowe. Głowa wydłużona, ze zwężającymi się szczękami i bardzo szerokim spłaszczonym pyskiem. Zęby szczupaka na dolnej szczęce są skierowane do środka i bardzo ostre, szczęka górna jest ich pozbawiona. Ponadto liczne zęby występują na kości podniebiennej, kościach międzyszczękowych, lemieszu, kości gnykowej oraz łukach skrzelowych. Łuski są dosyć małe, owalne, mocno osadzone w skórze.Linia boczna dobrze rozwinięta, często poprzerywana, posiada ona dwa lub trzy rozgałęzienia wzdłuż boków. Na głowie znajdują się liczne jamki zmysłowe. Płetwy grzbietowa i odbytowa są przesunięte mocno do tyłu i położone blisko siebie. Ubarwienie zmienne w zależności od warunków środowiska. Młode osobniki są zwykle jasnozielone, brązowawe lub srebrzyste. Ciemne plamy na bokach zlewają się czasami w poprzeczne smugi. Starsze osobniki mają ciemnozielony grzbiet, jaśniejsze nakrapiane żółtymi plamami boki i biały brzuch. Płetwy parzyste są czerwonawe i jasne, na nieparzystych występują ciemne poprzeczne paski. W dobrych warunkach rośnie bardzo szybko.
Odżywianie
Jest świetnie przystosowany do życia wodnego drapieżnika, normalnie nie jest aktywnym myśliwym, choć zalicza się do najbardziej drapieżnych ryb. Czyha w ukryciu między roślinami wodnymi i czeka na przepływającą zdobycz. Większe osobniki mogą aktywnie gonić ławice ryb (na przykład śledzi) w strefie pelagicznej dużych jezior albo Bałtyku. Szczupak wybiera ryby często występujące w jego ekosystemie i dostatecznie duże, "żeby były warte wysiłku”. Wśród szczupaków częstym zjawiskiem jest kanibalizm.
Rozród
Tarło odbywa wczesną wiosną w marcu i kwietniu, na zarośniętych płyciznach, starorzeczach i zalanych łąkach. Ikra jest bardzo drobna, jest ona przytwierdzana do roślinności wodnej. Wylęg następuje po 12-15 dniach.
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego posta.
Ostatnio zmieniony 2008-08-07, 16:15 przez obi wan 16, łącznie zmieniany 2 razy.
- dzidek1983
- Obłąkany forumowicz
- Posty: 3410
- Rejestracja: 2007-08-07, 09:12
- Pojemność akwarium: 54
- Imię: Piotr
- Lokalizacja: Mielec
- Kontakt:
Re: Nasze Rodzime ryby
Proszę o podanie źródła i autora inaczej poleci artykuł do kosza.. skąd ilustracje?
PADAJĄ CI RYBY --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/topics21/2180.htm
NIE WIESZ CO TO ZA RYBA --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/topics4/3016.htm
NIE WIESZ CO TO ZA ROŚLINA --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/topics5/4 ... t=30#43745
CHCESZ ZAPYTAĆ O OBSADĘ --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/topics35/646.htm
JESTEŚ POCZĄTKUJĄCY --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/forum29.htm
NIE WIESZ CO TO ZA RYBA --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/topics4/3016.htm
NIE WIESZ CO TO ZA ROŚLINA --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/topics5/4 ... t=30#43745
CHCESZ ZAPYTAĆ O OBSADĘ --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/topics35/646.htm
JESTEŚ POCZĄTKUJĄCY --> ./redir/http://e-akwarystyka.pl/forum29.htm
- maol
- Moderator
- Posty: 7898
- Rejestracja: 2007-05-25, 14:18
- Pojemność akwarium: 200
- Imię: Marcin
- Nazwisko: Olszewski
- Lokalizacja: Łódź
Re: Nasze Rodzime ryby
Tym razem zdziwiony napiszę - jak się chce, to można!!! Tekst co prawda jest kompilacją wielu, wielu źródeł, ale jest moim zdaniem... samodzielny - i to jest naprawdę dobra robota.
Nie wiem jak ilustracje, tu prównież prosze o informację.
Nie wiem jak ilustracje, tu prównież prosze o informację.
Glonojady maja specyficzna skórę którą jak pyszczak liźnie to poprostu mi sie w gębie robi źle.
Złote ciacha come back![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
Złote ciacha come back
![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
-
- Akwarysta
- Posty: 487
- Rejestracja: 2008-03-05, 17:15
- Pojemność akwarium: 0
- Imię: BD
- Lokalizacja: BD
Re: Nasze Rodzime ryby
Różanka zdaje się, że jest pod ochroną. Także jeśli ktoś ma to niech się nie chwali zbytnio ;) A tak swoją drogą bardzo fajnie, że powstał taki dział.
- RAMZES
- Przyjaciel forum
- Posty: 844
- Rejestracja: 2007-02-25, 00:35
- Pojemność akwarium: 0
- Imię: Pawe³
- Lokalizacja: Kalisz
- Kontakt:
Re: Nasze Rodzime ryby
Pragnę zauwarzyć iż niektóre gatunki ryb są pod ochroną a więc hodowanie, trzymanie ich lub nawet przewóz wymaga stosownego pozwolenie.
-
- Stały bywalec
- Posty: 244
- Rejestracja: 2007-05-26, 23:35
- Pojemność akwarium: 0
- Imię: Kamil
- Lokalizacja: Pszczyna
- Kontakt:
Re: Nasze Rodzime ryby
ilustracje pochodzą z Google.pl poszukalem w grafice to chyba nie jest plagiat???jak co to usune:/
[ Dodano: 2008-07-03, 11:24 ]
zrodło tych informacji to miedzy innymi moje doswiadczenie,wiele ksiozek,troche neta taki MIX chyba nie pojdzie do kosza??? :zalamany: :zalamany:
[ Dodano: 2008-07-03, 11:24 ]
zrodło tych informacji to miedzy innymi moje doswiadczenie,wiele ksiozek,troche neta taki MIX chyba nie pojdzie do kosza??? :zalamany: :zalamany:
- maol
- Moderator
- Posty: 7898
- Rejestracja: 2007-05-25, 14:18
- Pojemność akwarium: 200
- Imię: Marcin
- Nazwisko: Olszewski
- Lokalizacja: Łódź
Re: Nasze Rodzime ryby
Nie. Nie pójdzie. Widac tu Twój duzy wkład pracy, i zostanie to docenione. I myslę, że te rysunki ryb równiez mogą pozostać.
Glonojady maja specyficzna skórę którą jak pyszczak liźnie to poprostu mi sie w gębie robi źle.
Złote ciacha come back![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
Złote ciacha come back
![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
- maciekdziuba
- Stały bywalec
- Posty: 192
- Rejestracja: 2007-09-18, 17:26
- Pojemność akwarium: 200
- Imię: Maciek
- Lokalizacja: Białogard
- Kontakt:
Re: Nasze Rodzime ryby
Suuuper. Jakbyś mógł to dodaj gatunki:
słonecznica, sieja, sielawa, miętus, krasnopióra, leszcz, krąp, karp, karaś, troć, 3 gatunki pstrągów. :]
słonecznica, sieja, sielawa, miętus, krasnopióra, leszcz, krąp, karp, karaś, troć, 3 gatunki pstrągów. :]
Pozdro :-D
Maciek
Maciek
-
- Akwarysta
- Posty: 487
- Rejestracja: 2008-03-05, 17:15
- Pojemność akwarium: 0
- Imię: BD
- Lokalizacja: BD
Re: Nasze Rodzime ryby
Widzę, że powoli serwis wędkarski się tu robimaciekdziuba pisze:Suuuper. Jakbyś mógł to dodaj gatunki:
słonecznica, sieja, sielawa, miętus, krasnopióra, leszcz, krąp, karp, karaś, troć, 3 gatunki pstrągów. :]
![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
Re: Nasze Rodzime ryby
Ukleja jest najbardziej atrakcyjnym gatunkiem pod względem wędkarskim???
To są jakieś brednie :zly: Mówię to jako wędkarz z paru letnim stażem
To są jakieś brednie :zly: Mówię to jako wędkarz z paru letnim stażem
- marthinez
- Obłąkany forumowicz
- Posty: 4490
- Rejestracja: 2008-02-26, 12:34
- Pojemność akwarium: 270
- Imię: Marcin
- Lokalizacja: Szczecin
Re: Nasze Rodzime ryby
Przeczytaj cały ten akapit, a dowiesz się, ze chodzi o sandacza.Gość pisze:Ukleja jest najbardziej atrakcyjnym gatunkiem pod względem wędkarskim???
To są jakieś brednie :zly: Mówię to jako wędkarz z paru letnim stażem
Po prostu błąd. obi, popraw to. ;)
- maciekdziuba
- Stały bywalec
- Posty: 192
- Rejestracja: 2007-09-18, 17:26
- Pojemność akwarium: 200
- Imię: Maciek
- Lokalizacja: Białogard
- Kontakt:
Re: Nasze Rodzime ryby
dobra ukleja nie jest zła xD jak sie złapie co najmniej 50 sztuk to wtedy mozna zrobić z nich cos na wyglad frytek xD
Pozdro :-D
Maciek
Maciek
-
- Nowicjusz
- Posty: 21
- Rejestracja: 2009-03-06, 21:07
- Pojemność akwarium: 200
- Imię: Bernard
- Nazwisko: Zolna
- Lokalizacja: Chelm Slaski
Re: Nasze Rodzime ryby
Temat nie nowy ale się wpisze . Kolega Obi wan 16 przedstawił całkiem fajnie parę naszych rodzimych gatunków popartych ilustracjami ale się w 1 miejscu pomylił o sandaczu napisał cyt " Osiąga 10-20 cm długości oraz 10-40 kg wagi"
Powinno być " Po kilkunastu latach rekordowe okazy osiągają ciężar 15, a nawet 20kg i długość ciała ponad 130cm " .http://pl.wikipedia.org/wiki/Sandacz. Wedle mej wiedzy jako wędkarza to z tym gromadnym życiem sandacza też pomyłka chyba że małe. Za sam post jednak brawa bo trochę pracy zostało w niego włożone ![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
![:)](https://www.e-akwarystyka.pl/images/smilies/usmiech.gif)
-
- Nowicjusz
- Posty: 8
- Rejestracja: 2011-11-04, 21:20
- Pojemność akwarium: 63
- Imię: S³awek
- Lokalizacja: Kraków
Re: Nasze Rodzime ryby
A w akwarium najlepiej się sprawdza sumik karłowaty - niewiarygodnie "twarda" ryba, miałem swego czasu - wiele lat temu - 3 sztuki. W dodatku nie jest w żaden sposób chroniony więc bez stresu można hodować.
Re: Nasze Rodzime ryby
Generalnie jeśli zdjęcia są pozbawione licencji to mogą tu wisieć, jeśli nie to wypadałoby je zdjąć..
http://www.rooks.pl/kategoria/240/wkretaki
http://www.rooks.pl/kategoria/240/wkretaki